«Κύριος Λάκης»: Μια ιστορία θα σας πω

Το Gazzetta διάβασε το νέο βιβλίο, «Κύριος Λάκης. Μια ψεύτικη βιογραφία» (Εκδόσεις ΚΨΜ), της Ελισάβετ Φωτοπουλου.

Επιστροφή στο απροσδιόριστο παρελθόν και σε μια βραδιά που δεν ξέρεις πότε υπήρξε. Ήσουν μόνος; Με παρέα; Ήσουν μόνος και μετά είχε παρέα; Κανείς δεν ξέρει και ποιος να θυμάται. Το σίγουρο είναι ότι έβλεπες μια καλή αμερικάνικη ταινία. Και γιατί να μην πούμε τον τίτλο της; Ημέρα Εκπαίδευσης με του Ντενζέλ Ουάσιγκτον, Ίθαν Χοκ. Ο νεαρός αστυνομικός που υποδύεται ο Ίθαν Χοκ, συναντά τον έμπειρο αστυνόμο Ντενζέλ Ουάσιγκτον. Ο φέρελπις νέος θέλει να γίνει ντετέκτιβ, να ανέβει στην ιεραρχία, να λύνει μεγάλες υποθέσεις. Η διαδρομή αυτή περνά μέσα από τη ζωή και την περιπέτεια του παλιού, του Ντενζέλ. Λοιπόν, την πρώτη μέρα συναντιούνται σε ένα καφέ-εστιατόριο, για πρωινό. Ο παλιός «ψαρώνει» τον νέο και κάποια στιγμή του λέει «πες μου μια ιστορία Χόιτ (το όνομα του ήρωα που υποδύεται ο Χοκ)». Αυτός μπερδεύεται και πάει του πει την ιστορία του. Τον διακόπτει o Αλόνζο Χάρις (το όνομα του ήρωα που υποδύεται ο Ουάσιγκτον) και του λέει δεν θέλω την ιστορία σου, θέλω μια ιστορία. Στοπ στην ανάμνηση, αλλά όχι στη δράση. Αν θέλετε μια ιστορία κ. Ουάσιγκτον, θα σας δώσω μία και άλλη μία και άλλη μία και στο τέλος θα έχετε μια ψεύτικη βιογραφία, θα έχετε μια συλλογή ιστοριών με τίτλο «Κύριος Λάκης» (Εκδόσεις ΚΨΜ). Και δεν θα την πω/γράψω εγώ, αλλά η Ελισάβετ Φωτοπούλου.

Η ξαφνική πραγματικότητα που θα δεις μόλις στρίψεις στη γωνία

Η Ελισάβετ Φωτοπούλου ξέρει να γράφει πανέμορφες, απίθανες, ιστορίες. Η αρχή έγινε με τη συλλογή «Στη γύρα» (Εκδόσεις ΚΨΜ) και τώρα ο λόγος του «απίθανου» μας βρίσκει μέσα από τον κύριο Λάκη. Η έννοια, κατάσταση, του απίθανου, είναι αυτή που θα ήθελα να «δαγκώσω» κάθε γωνία της, κάθε φθόγγο της, κάθε γεύση, κάθε κομμάτι της σάρκας της. Θα ήθελα να της βάλω εισαγωγικά, ερωτηματικά και θαυμαστικά. Να είναι κάπως έτσι (ας με συγχωρέσουν οι φιλόλογοι): «απίθανο;;;;!!!!». Ο «Κύριος Λάκης» είναι μύθος, αλλά και η ξαφνική πραγματικότητα που θα δεις μόλις στρίψεις στη γωνία.
Η Ελισάβετ Φωτοπούλου μας κλείνει το μάτι και μας λέει ότι η φαντασία δεν είναι μια κατάσταση του μυαλού, αλλά μια κρυμμένη πραγματικότητα που σε βρίσκει όταν ξεγυμνώνεσαι εσωτερικά. Αν αφήσεις στην άκρη τα «πρέπει», τους «κανόνες» και τις εντολές της επαγγελματικής, κοινωνικής, οικογενειακής, πραγματικότητας, τότε θα ακούσεις και θα δεις τον τύπο που έχει μια ιστορία να σου πει, για τον Μπάμπη τον φλου, για τον γνωστό/άγνωστο που συναντάς στο φανάρι και σου χαμογελά, για την κομψή κυρία που φορά μπλε βελούδο ενώ την «καταπίνει» το σκοτάδι της χαμένης λεωφόρου.

Εξώφυλλο κύριος Λάκης

«Ήταν ιστορία αυτή κύριε Πάνο;»

Ο κύριος Λάκης είναι πρόσωπο απροσδιόριστο αλλά τόσο οικείο σε εμάς. Είναι αυτός που δεν ξέρει να διαβάζει, αλλά ξέρει να αφηγείται και όποιος ξέρει να αφηγείται ξέρει να ζεσταίνει τον κόσμο με σοφία, ωραία τρέλα και άμεση ομορφιά. Ξέρετε, οι ιστορίες του κυρίου Λάκη, της Ελισάβετ, έχουν αυτό το διακριτικό ξάφνιασμα που οδηγεί σε μεγάλες συνειδητοποιήσεις. Σε σταματάει, ας πούμε, μια πανέμορφη κοπέλα και σου ζητά οδηγίες για ένα προορισμό. Φεύγει και σου ρίχνει μια γλυκιά ματιά. Δεν την ξαναβλέπεις. Βρίσκεις μετά τον μπατζανάκη σου και του λες Διονύση, από σήμερα άλλαξε ζωή μου! Και πριν αρχίσεις να αμφιβάλλεις, ακούς την κυρά Παναγιώτα να σε ρωτά ήταν ιστορία αυτή κύριε Πάνο; Ο ορισμός της ιστορίας κυρία μου, της απαντάς. Μέσα σου λες ότι φτάσαμεεε! Από το πουθενά ξεκινά να παίζει τουμπερλέκι και μέσα στον ρυθμό και την απλότητα της αφήγησης, στην ουσία του λόγου που συνδέεται με την καρδιά, πας από το νηπιαγωγείο της ζωής στο πανεπιστήμιο. Και κάπως έτσι έχεις δύο βιογραφίες. Την «αληθινή» που επιβεβαιώνει ότι το μεσημέρι θα φας πατάτες τηγανιτές και την «ψεύτικη» που λέει ότι πιάνοντας μια πατάτα με το χέρι επιβεβαιώνεις τη δύναμη/αδυναμία της ύπαρξής σου. Η Ελισάβετ Φωτοπούλου ακολουθεί τον δρόμο της «στρεβλής» ματιάς και μας θυμίζει την ανάλαφρη, τόσο σημαντική, διάσταση της ζωής (μας). Η τρύπα στον τοίχο της κουζίνας έμπαζε κρύο τον χειμώνα, ο κύριος Λάκης όμως αρνιόταν πεισματικά να την κλείσει, έλεγε ότι το καλοκαίρι γίνεται δίοδος δροσιάς (σ.13). Ευχαριστούμε Ελισάβετ για τον κύριο Λάκη.

*Το βιβλίο το βρίσκετε σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και ΕΔΩ

ΠΗΓΗ