Ο Φώτης Καρακούσης γράφει για το πόσο σπουδαία είναι αυτή η νίκη για τον Παναθηναϊκό επί του Ολυμπιακού, όχι για το παρόν αλλά κυρίως για το μέλλον.
Υπάρχουν παιχνίδια που βαριέσαι που τα βλέπεις, ακόμα και ντέρμπι «αιωνίων« και παιχνίδια που παρακαλάς να μην τελειώσουν. Το χθεσινό στο άδειο λόγω τιμωρίας Μετς, ανήκει χωρίς δεύτερη σκέψη στην δεύτερη κατηγορία. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός μας πρόσφεραν ένα υπερθέαμα με φοβερούς πόντους, σπουδαίες άμυνες και διακύμανση που έσπαγε καρδιές. Αν δεν υπήρχαν και τα πολλά λάθη στο σερβίς, που ωστόσο αυτά έγιναν γιατί και οι δύο ομάδες ήθελαν να πιέσουν, θα μιλούσαμε για το τέλειο ματς, που μας κράτησε μέχρι το τέλος με το στόμα ανοικτό.
Οι «πράσινοι» πήραν μια πραγματικά σπουδαία νίκη, όχι για το παρόν, καθώς μιλάμε μόλις για την 4η αγωνιστική, αλλά σίγουρα για το μέλλον. Οι νταμπλούχοι είδαν το καλοκαίρι τον… αιώνιο αντίπαλό τους να ενισχύεται σε πολύ μεγάλο βαθμό και ήθελαν από το πρώτο μεταξύ τους ματς για φέτος, να δείξουν πως ακόμα παραμένουν το αφεντικό. Η ομάδα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου έκανε το 10 στα 10 στη Novibet Volley League, ένα σερί που όσο συνεχίζεται βάζει ακόμα μεγαλύτερη πίεση στους Πειραιώτες.
Θα πείτε πως δηλαδή τώρα κρίθηκαν τα πάντα; Όποιος πει κάτι τέτοιο μόλις στην 4η αγωνιστική θα είναι το λιγότερο άσχετος με το άθλημα. Φυσικά και δεν έχει κριθεί απολύτως τίποτα, έχουμε να δούμε ακόμα πολλά και από τις δύο ομάδες. Ο Παναθηναϊκός μόλις ενσωματωθεί ακόμα περισσότερο ο Καρλ, θα ανέβει επίπεδο, ενώ από την άλλη ο Ολυμπιακός μην ξεχνάμε πως είναι νέα ομάδα και πως έχει πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης. Εδώ θα τολμήσω να αναφέρω πως στα δικά μου μάτια οι «ερυθρόλευκοι», δείχνουν να έχουν πιο ψηλό ταβάνι, αλλά μένει να δούμε αν θα μπορέσουν να το φτάσουν και ειδικά στα ντέρμπι, αν τους αφήσουν οι «πράσινοι» με τις ρουκέτες από την θέση του σερβίς να το φτάσουν.
Το τι θα γίνει στο μέλλον θα το δούμε όταν θα γίνει. Πάμε τώρα στο παρόν και στο χθεσινό ντέρμπι. Ένα ντέρμπι που είδαμε εκτός από πραγματικά σπουδαίες φάσεις και μια μεγάλη μάχη των δύο προπονητών. Ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος πήρε ένα μεγάλο ρίσκο αφήνοντας εκτός πεντάδας των ξένων τον Κόλεφ. Ρίσκο όχι μόνο γιατί με την απουσία του Βούλγαρου ο Ολυμπιακός κυριάρχησε στο φιλέ με 14-5 μπλοκ, αλλά γιατί οι «πράσινοι» κατέβηκαν με δύο κεντρικούς και αν υπήρχε κάποιος τραυματισμός δεν υπήρχε παίκτης να παίξει σε αυτή την θέση, εκτός του Μανδηλάρη που είναι ο δεύτερος διαγώνιος.

Από την άλλη το ρίσκο αυτό έπιασε απροετοίμαστο τον Αλμπέρτο Τζουλιάνι, με τον Ιταλό να περιμένει (όπως οι περισσότεροι) πως θα έμενε εκτός ο Καρλ για να παίξει ο Κόλεφ, με τον Γάλλο όχι μόνο να ξεκινάει αλλά να είναι και εξαιρετικός με 16 πόντους και το πολύ καλό 54% στην επίθεση, ενώ και στην υποδοχή το 45% μόνο άσχημο δεν το λες, ειδικά όταν ο αντίπαλός σου είναι επίσης δυνατός στο σερβίς. Ο τεχνικός του Παναθηναϊκού ενδεχομένως να σκέφτηκε πως τα μεγάλα παιχνίδια δεν τα παίρνει η άμυνα (μπλοκ, άμυνες για κόντρα επίθεση), αλλά η επίθεση και του βγήκε και με το παραπάνω. Η τριάδα των επιθετικών του, άκρα και διαγώνιος, είχαν συνολικά 53 πόντους (μιλάμε για τους Νίλσεν 19, Γιάντσουκ 18 και Καρλ 16), ενώ η αντίστοιχη τριάδα του Ολυμπιακού είχε συνολικά 36 (Χέινς 15, Ατανάσοφ 13, Ρερς 8 ). Μια διαφορά που αλλάζει τις ισορροπίες και τη τεράστια επικράτηση των φιλοξενούμενων στο μπλοκ.
Σε αυτή την διαφορά μεγάλο ρόλο έπαιξε και η παρουσία του Σπίριτο που κέρδισε με διαφορά την Ιταλική μάχη από τον συμπατριώτη του Μπαράνοβιτς. Ο περσινός πρωταθλητής με το «τριφύλλι» πάσαρε σχεδόν σε κάθε φάση εκεί που έπρεπε, άσχετα αν η ομάδα του κέρδιζε ή όχι τον πόντο, ενώ ο σαφώς πιο έμπειρος και με μεγαλύτερη καριέρα, Μπαράνοβιτς είχε κάποιες λάθος επιλογές, ενώ σίγουρα θα μπορούσε να παίξει περισσότερο τον Σπένσερ, που είναι χωρίς αμφιβολία ο πιο θεαματικός κεντρικός στο πρωτάθλημα. Μην αρχίσετε τα δικά σας, δεν λέω καλύτερος, αλλά πιο θεαματικός.
Συνολικά οι «πράσινοι» ήταν πιο συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι και με εξαίρεση την φάση με τον Χανδρινό και τον Καρλ, δεν έκαναν κάποιο μεγάλο λάθος, σε σντίθεση με τους «ερυθρόλευκους» που μόνο στο τάι μπρέικ άφησαν δύο φορές την μπάλα να πέσει κάτω την στιγμή που την κοιτούσαν 4 παίκτες. Συνολικά στο ματς μπορεί να το έκαναν και 4 με 5 φορές, αλλά στο πέμπτο σετ σίγουρα ήταν δύο. Και εδώ μπαίνει αυτό που αναφέρθηκα στο ξεκίνημα, πως αν έχεις χάσει 10 συνεχόμενα παιχνίδια, το άγχος για την νίκη μεγαλώνει συνεχώς και το άγχος σε οδηγεί σε λάθη.

Κλείνοντας πραγματικά να είσαστε έτοιμοι για ακόμα μεγαλύτερα παιχνίδια φέτος. Ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό έχουν σπουδαίους παίκτες που όταν φτάσουν στο επίπεδο που μπορούν, θα μας κάνουν να μένουμε με τα στόματα ανοικτά με όσα θα βλέπουμε. Δέστε τις ζώνες και ετοιμαστείτε να απολαύσετε θέαμα υψηλού επιπέδου όπως μπορούν να προσφέρουν ένας χρυσός Ολυμπιονίκης όπως ο Καρλ, ένας ασημένιος δευτεραθλητής κόσμου όπως ο Ατανάσοφ και πολλοί πολλοί ακόμα μεγάλοι παίκτες που έχουν και οι δύο ομάδες…
ΥΓ: Ναι θα ξαναπώ πως προσωπικά περίμενα πως ο Παναθηναϊκός θα κατέβαινε με τον Κόλεφ, αλλά από την άλλη σε ακόμα ένα μεγάλο παιχνίδι κόντρα στον Ολυμπιακό ο Βουλκίδης ήταν εξαιρετικός. Προσωπικά MVP θεωρώ πως θα έπρεπε να ήταν ο Γιάντσουκ με τους άσους στα κρίσιμα σημεία, αλλά ο Έλληνας κεντρικός ήταν κομβικότατος παίρνοντας σημαντικούς πόντους ειδικά στο τάι μπρέικ.
ΥΓ1: Όταν μια ομάδα χάνει, μπορείς να βρει εκατό λάθη. Ωστόσο στα δικά μου μάτια ένα από τα μεγαλύτερα είναι η αργοπορημένη είσοδος του Ράπτη στο ματς, ειδικά από την στιγμή που ο Ρερς δεν ήταν και τόσο καλός στην υποδοχή. Βέβαια ο Γερμανός θα έπρεπε να πάρει περισσότερες πάσες και εδώ ξαναπάμε στο ότι ο Μπαράνοβιτς δεν έκανε και το καλύτερο παιχνίδι του.
ΥΓ2: Επειδή το βόλεϊ δεν είναι ποδόσφαιρο η μπάσκετ, η διαιτησία σε καμία περίπτωση δεν έκρινε κάτι στο ντέρμπι. Στο λατρεμένο βολεάκι μας όσα λάθη γίνονται διορθώνονται άμεσα με το βίντεο τσεκ, αρκεί ο πάγκος των ομάδων να είναι σε εγρήγορση (στον Παναθηναϊκό ήταν και με το παραπάνω) και τυπικά δεν υπήρξε κανένα μα κανένα λάθος…
ΥΓ3: Το σωστό σερβίς δεν πρέπει να είναι μόνο δυνατό, αλλά να έχει και τακτική. Οι γηπεδούχοι σημάδευαν συνεχώς τους Ατανάσοφ και Ρερς, βγάζοντάς τους έτσι και από το επιθετικό παιχνίδι (ειδικά τον Γερμανό). Οι φιλοξενούμενοι από την άλλη έστειλαν μόλις 16 φορές την μπάλα στον Γιάντσουκ, τον οποίο έκρυψαν και εξαιρετικά οι συμπαίκτες του και 32 στον Χανδρινό. Έτσι ο Ουκρανός δεν βρέθηκε ποτέ πνευματικά εκτός αγώνα και όταν χρειάστηκε πήρε τους κρίσιμους πόντους που έκριναν το ντέρμπι.

ΥΓ4: Καλά τα ωραία με το ντέρμπι, αλλά πρώτος είναι ο φοβερός και τρομερός Φλοίσβος. Η ομάδα του Παλαιού Φαλήρου έχει επίσης τέσσερα στα τέσσερα αλλά με τρίποντα έχοντας μάλιστα κερδίσει εκτός έδρας τον Ολυμπιακό με 3-0 και τον Μίλωνα με 3-1. Φοβερή η ομάδα του Αργύρη Ψάρρα που χαίρεσαι να την βλέπεις…